Internetverslaving is een probleem dat men nog niet echt kent. Ik ben er echter zeker van dat vele mensen met uitstelgedrag vele uren kunnen klikken, surfen, om de 10 minuten mails of RSS-feeds controleren of IM’men.
Allemaal nutteloos? Nutteloos lijkt het niet niet, want het is allemaal … interessant. Maar ‘verder’ kom je er (meestal) niet mee.

Volgens een of ander onderzoek was er een groot percentage Amerikanen er het slachtoffer van. Ik zou het kunnen opzoeken… maar lees eerst even verder.

Het probleem ken ik door en door, want ik heb er zelf last van. Het begon in mijn 2e jaar lerarenopleiding (mijn eerste jaar hoger is vrij goed verlopen net zoals mijn secundair, waar ik enkel véél te weinig oefeningen maakte). Men vakkenkeuze was niet echt goed afgestemd – aardrijkskunde was niet direct een lievelingsvak (doch geen commentaar op de R. Neyt!)

Al vlug ga je je dan bezig houden met allemaal randactiviteiten die belangrijker lijken, ook al weet je in je achterhoofd dat je studies veel belangrijker zijn. Van het ene korte pleziertje naar het andere… . Dat diploma is uiteindelijk ook zo ver weg.
Resultaat: een heleboel tekorten en een aangepast traject.
De dader: niet fotografie, niet uitgaan, niet andere activiteiten: PROCRASTINATION – uitstelgedrag gecombineerd met een internetverslaving. De engelstalige term vond ik op – hoe kun je het raden – het WWW.

Toen nam ik de (achteraf gezien domme) beslissing mijn jaar opnieuw te doen. En een cursus tegen uitstelgedrag te volgen (op aanraden van o.a. Wim Hoste, ook een schitterende docent).
Er kwamen nog wat problemen bij: de klasgroepen lagen me niet en de motivatie was weg.
Uit de cursus tegen uitstelgedrag kon ik wel het een en ander opmaken (mensen met hetzelfde probleem!), maar mijn jaar is er toen niet door gered… .

Ik wou het toch nog niet opgeven en nam met beide handen de kans aan om te beginnen met Toegepaste Informatica. Iets wat ik altijd al had moeten doen. MOTIVATIE: heel hoog. Desondanks lukte het me niet altijd braaf alle oefeningen mee te volgen van Java. Of dagelijks een kijkje te nemen naar computerarchitectuur en wiskunde – waarvan ik al drie jaar geen symbool meer had gezien!
Resultaat: buis voor bovengenoemde vakken, maar de motivatie bleef (blijft!).
Gevolg: dubbele waarschuwing, dus een heel goede tweede semester (met als grote uitdaging algoritmen)
Dan op naar 2e zit, vol goede moed: die bleken allemaal iets zwaarder dan verwacht! Gevolg: dat hoor ik morgen definitief maar ik denk enkel voor Java een credit te hebben.
De dader: u kent hem al… Mag ik waarschuwen voor de grootste misdadiger, de site Digg, die is namelijk veel te effectief. Dagelijks kan News –> Technology wel 5 keer veranderen. Hoeveel artikels heb ik wel niet diagonaal gelezen over uitstelgedrag – dikwijls mensen actief in de IT (Lifehacker e.a). Het artikel over de verslaving van de Amerikanen kwam ook van Digg… maar vergeet het, ik ga het exacte percentage NIET opzoeken!

Ook al moet ik 2 vakken meenemen naar volgend jaar, ik ben vastbesloten verder te gaan. Ik weet van mezelf dat ik nog heel wat reserves heb. Nog dat beetje extra attitude. Thuiskomen, een kort praatje of even wat verse lucht scheppen en er dan tegenaan. Na het eten even alles wat laten zakken, maar dan VAN die computer af (tenzij voor java programmeren of andere natuurlijk)
Digg en nog een aantal andere site’s zijn verdwenen uit de “Bookmarks Bar”. En van meerdere keren per uur mail controleren heb ik ook al niet zoveel last meer.

Als de resultaten natuurlijk rampzalig zijn… dan stop ik. Maar dat weet ik pas morgen… .
Tot slot: een blog, dat is op zich geen tijdverlies ;-)

EDIT 13/09/2007
Mijn ervaring is dat mensen snel denken dat je lui bent als je uitstelgedrag hebt. Op de cursus tegen uitstelgedrag kregen we te horen dat dat NIET zo is. Bij de Romeinen (of was het nu de Grieken) werd dit zelf als positief gezien. Welnu, ikzelf vind het probleem niet positief. Enige voordeel is dat je een langere beredeneringstijd hebt. Ik heb weinig het gevoel gehad lui te zijn. In mijn gedachten ben ik altijd bezig geweest met taken (…) die ik uitstel. Bovendien ben ik slechts zelden met onzin bezig geweest. Wat ik als onzin beschouw, dat kan je me altijd vragen!
Het enige wat ik weet, is dat ik er steeds minder en minder last van heb…